تقدیم به تمام زنانی که در طول تاریخ، زن بودنشان را با مقاومت، شهامت، نجابت، صبر، ایثار و سکوت ممتدشان بر دوش کشیدند تا مردانشان پله های معراج را آسان تر بپیمایند.
و خداوند تو را زن آفرید تا مردش بهانه ایی داشته باشد برای تمام غفلتها و اشتباهاتش، از همان روزنخست که گناه خوردن سیب را به گردن وسوسه های تو انداخت و تو را فریبنده و مکار نامید.
و اما برای تو که لطیف تر از باران باریدی و سخت تر از سنگ ایستادی، تو که از جنس بلورین بودی و نشکستی، تو که سکوتت از هزاران فریاد بلند تر است و لبخندت از هزاران واژه پر معنا تر. تو که هم عاشقی و هم معشوق و هم خالقی و هم مخلوق. برای تو که بهشت را زیر پایت می گسترانند و کودکت را از آغوشت می ربایند. برای توکه مادری فداکار، دختری دلسوز، همسری نجیب و خواهری غمخوار بودی ولی تو را ندیدند که نخواستند ببینند. و در نهایت برای تو که زن بودی و هستی و زنانگی ات را تا ابد فریاد خواهی زد. نه امروز که تمام روزهای دنیا برایت مبارک باد.